Random conversation
‘Maar eigenlijk pleeg je toch inbreuk op het privéleven van je vrienden?’
Ze zat met haar knieën opgetrokken en brak een stuk van het geroosterde brood dat ik net op tafel gezet had. Nam de chocopot en doopte het stuk er royaal in. Ze droeg enkel een slipje, een oversized t-shirt en slobberkousen.
‘Technisch gezien observeer ik mijn omgeving en schrijf ik erover. Ik verander de namen en de kans dat mijn potentiële publiek in aanraking komt met de realiteit achter de verhalen is zeer klein.’
‘Maar ondertussen gebruik je wel hún leven.’
‘Op mijn blog zou ik nu schrijven: Ik besloot dat het tijd werd voor een afleidingsmanoeuvre. Ik stond op, liep naar haar stoel en ging voor haar staan. Sluit je ogen zei ik.’
Ze keek me niet-begrijpend aan.
‘Komaan Annelies, sluit je ogen.’
Ze sloot haar ogen en dook wat ineen alsof ze bang was dat ik haar iets aan zou doen. Ik schoof één arm onder haar kont en één onder haar oksels. Hief haar op. Ze opende haar ogen weer en moest lachen.
‘Ik legde haar zachtjes op bed en ging bovenop haar zitten. Dat zal ik schrijven Annelies. En daarna zal ik schrijven ik verlegde een haarlok van haar ogen naar haar oren en kwam dichterbij. Haar grote grijze ogen waren op duimbreedte afstand van de mijne.’
‘En daarna ga je schrijven dat ze haar hoofd wat ophief en je kuste. En daarna niets meer. Want dat is zelfs voor jou te privé.’
Ik denk dat je heel veel dingen niet meer zal schrijven, of anders zal schrijven, of weglaten of toevoegen, omdat je weet dat iemand meeleest die jou kent. Het zal onvermijdelijk anders zijn.
Ik denk dat ik het nu niet meer zou kunnen als ik zo’n blog had als de jouwe.
Maar ik heb niet dat soort blog en ben alleen maar heel blij als jij het wel kan. Tenslotte zou deze post nooit verschenen zijn als zij dit niet ontdekt had, en ik denk dat de evoluties sinds haar ontdekking alleen maar positief zijn voor dat privéleven van je.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het niet weer voor een stilte van een jaar zorgt. Ik lees jou het liefst, weet je.
Dat vind ik allemaal heel mooi gezegd van je, beste Soet. Ik blijf geen jaar weg. Alleen al voor jou zou ik dat beloven.