Kom dat tegen.

Ik ben terug. Kom dat tegen. Eens zien wie mij het eerst weer leest. Eens zien of er überhaupt nog iemand komt lezen. Eens zien of mijn leven nog steeds genoeg kleine kantjes heeft om hier te droppen.

Geef me even tijd. Een dag een week twee weken maar ik zal er staan. Zitten. Schrijven. Eerst even de stoflaag van het toetsenbord blazen. Die lelijke grijze sokken die ik altijd gehaat heb wegsmijten. Mijn gordijn herstellen zodat die man van tegenover niet meer binnen kan kijken. Het gat in de vloer en in mijn geheugen stoppen.

En u groeten, die blijkbaar lang genoeg gewacht heeft.
Tot gauw.