Thuis

Straks komen de meisjes eten. Het is een toffe gewoonte geworden om geregeld in verschillende koten eens samen te eten en daarna een stapje in de wereld te zetten. Vandaag komen Nina, Sofie en Annelies en ook Wolle en Vleugel. Jonas en Karen zitten in een soort crisis verwikkeld waardoor eerst alleen de één ging komen, dan alleen de ander en uiteindelijk niemand. Ik weet er het fijne niet van maar ik weet uit ervaring dat andere mensen kussen terwijl je een relatie hebt meestal niet zo’n schitterend idee is. Vooral niet wanneer je andere mensen laat meegenieten. Zeker niet wanneer die andere mensen je blijken te kennen…

Wij maken het eten, de meisjes brengen dessert mee en Vleugel en Wolle drank. Ideale verdeling zou ik zo zeggen. Achmed heeft voorgesteld om eens Marokkaans te koken. As a matter of fact, hij is al bezig want over enkele ogenblikken komen ze al toe en ik moet de ziekenhuisgeur nog uit mijn leden douchen. Wat ik dus nu ga doen.

Het doet goed om terug te zijn, hier tussen woorden en zinnen op een plaats waar de verteller in mij zich thuis voelt.